RSS

પોચટ – એક પાનાની વાર્તા (હર્ષા વૈદ્ય)

16 Jul

દિવ્યા,

એક સાદી સરળ અને શાંત છોકરી.બોલવાનું તો એ જાણે શીખી જ નહોતી,વિરોધ કરવાનું તો જાણે એના સ્વભાવમાં જ નહોતું,કોઈ કૈ પણ કહે…સાંભળી લેતી,કેવી પણ ટીકા કરે સહન કરી લેતી.કોઈ પંખીને તરફડતું જુએ તો રોઈ પડે,ક્યારે કોઈ ગરીબ નાના બાળકને નીચે ફેંકેલાં કાગળમાંથી ભજીયા ના ટુકડા ખાતો જુએ તો તે રડી પડતી.આથી તેના ભાઈ-બહેન અને બીજા બધાં તેને “સાવ પોચટ” છે,વાતે વાતે રડી શું પડે છે ?એમ ટોક્ય કરતાં.કૈ બહારનું કામ હોય તો ભાઈ કહેશે,”મમ્મી રહેવા દે એ પોચટ પાછી કૈ લીધા વગર રડતી રડતી આવશે,એના કરતાં હુ જ લઇ આવું છું.” આમ એને બધાં ઉતારી પડતા છતાંય કોઈ ફરિયાદ નહિ ,બસ દયામય આંખોથી જોયા કરતી.પણ એના પપ્પા એને ખુબ વહાલ કરતાં,અને મારી “કરુણામયી” દીકરી છે એમ કહેતાં.

પણ આવી દિવ્યા,  ભણવામાં ખુબ સિન્સિયર,યાદ શક્તિ ઘણી સારી, બોલે ખુબ ઓછું,પણ  વાંચે ખુબ.કદાચ એટલે જ એની લેખનશક્તિ વિકસતી ગઈ.મૌખિક બહુ સારું ન કરી શકે પણ લેખનમાં આગળ રહેતી.હવે આ ‘કરુણામયી’ નવમાધોરણમા આવી.એના સાલસ સ્વભાવને કારણે મિત્રો પણ હતા.એની આવડતનો બધાને પરિચય થતો ગયો એમ એને “પોચટ”કહેવાનું પણ લગભગ બંધ થઇ ગયું..તે જે સ્કુલમાં ભણતી હતી ત્યાના પ્રિન્સીપાલ હતા શ્રી દવે સાહેબ.એમને આ શાંત છોકરી પર ખુબ માયા.દવે સાહેબના પત્ની નિર્મળાબહેન પણ દિવ્યાને ખુબ વહાલ કરતાં.તેમને કોઈ સંતાન ન હતું,તેથી બધું વહાલ દિવ્યા પર ઢોળાતું.  દિવ્યાના ઘરની નજીક જ દવે સાહેબનું ઘર હતું.તેથી નિર્મળાબેન ની પાસે વાતો કરવા, કે કોઈ મહેમાન આવે ત્યારે મદદ કરવા તે  જતી.શ્રી દવે સાહેબ પણ તેને ઘણા પ્રેરણાત્મક પુસ્તકો વાચવા આપતા અને એની સાથે ચર્ચા પણ કરતાં.અને કદાચ તેથી જ દિવ્યાનો આત્મવિશ્વાસ વધતો ગયો.

દવે સાહેબ ઘણા વર્ષોથી આ સ્કુલના પ્રિન્સીપાલ તરીકે સેવા આપતા હતા.ખુબ જ સિધ્ધાંતવાદી હતા.કોઈની ખોટી ફેવર ન કરતાં,ડોનેશન ના ખુબ જ વિરોધી અને સાચી વાત રજુ કરવામાં જરાય અચકાતા નહિ,કોઈથી ડરતા નહિ.પણ ક્યારે આ ક્ષેત્રમાં ધંધો પ્રવેશ કરી ગયો ,અને ટ્રસ્ટીઓને નડી ગયો..હવે ટ્રસ્ટીઓને શ્રી દવે સાહેબ આંખમાં કણાની જેમ ખૂંચવા લાગ્યા.અને તેમને બરતરફ કરવાનો નિર્ણય લેવાયો.અને સ્કુલમાં સોપો પડી ગયો.કારણકે,દવે સાહેબ સહુ શિક્ષકો અને વિદ્યાર્થીઓના પ્રિય હતા.આ નિર્ણય કોઈને જ ન ગમ્યો.

આ સમયે દિવ્યાના ક્લાસ મોનિટર વિક્રમે બધાંને ભેગા કર્યા.અને શું કરવું જોઈએ આ સંજોગોમાં એનો અભિપ્રાય પૂછ્યો.ત્યારે દિવ્યાએ ધીમેથી ઉભા થઇ કહ્યું કે ,”આપણે હડતાળ પાડીએ સ્કુલે આવવાનું પણ ગેટની બહાર બેસી રહેવાનું.સુત્રોચ્ચાર કરવા અને સ્કુલ છૂટે ત્યાં સુધી બહાર જ રહેવું.અને પરિપત્ર છાપી વહેચવા.”આ વાત બધાને ગળે ઉતરી ગઈ.પણ પરિપત્ર છાપવામાં તો ખર્ચ થાય,તેનું શું ?દિવ્યાએ કહ્યું કે “હુ કાર્બન પેપરથી રાત જાગીને પણ કોપી બનાવીશ “અને આમ બીજે જ દિવસથી “હડતાળ”શરુ…સવારે જ દિવ્યા બધાં પરિપત્ર લઇ આવી અને વિદ્યાર્થીઓમાં વહેચ્યા.એમાં લખ્યું હતું કે,”દવે સાહેબને થયેલો અન્યાય અમે સહન નહિ કરીએ અને જ્યાં સુધી દવે સાહેબને પરત લેવામાં નહિ આવે, અમે નવમાં ધોરણના ના વિદ્યાર્થીઓ ક્લાસમાં નહિ આવીએ.”રોજ સવારે સ્કુલના ગેટ પાસે આ ક્લાસના વિદ્યાર્થીઓ બેસે અને સ્કુલ છૂટે ત્યારે પાછા જાય.શાંત હડતાળ હતી, ઇફેક્ટીવ હતી,.તેથી જ ટ્રસ્ટીના પેટમાં તેલ રેડાયું.અને એમણે એક  દાવ અજમાવ્યો.

આ વિદ્યાર્થીઓના વાલીઓ ને બોલાવ્યા અને જો આ વર્ષ તમારા બાળકોનું બગડશે તો તેમનું ભવિષ્ય બગડશે.કોઈ એક માણસ માટે તમે તમારા બાળકોનું ભવિષ્ય અને પૈસા શું કામ બગાડવા બેઠાં છો..વગેરે.. વગેરે…  તે વખતે તો વાલીઓ પાછા ગયા બીજે દિવસે આનાથી પણ વધારે સ્ટ્રોંગ કાર્યક્રમ કરવાનું આ વિદ્યાર્થીઓએ વિચાર્યું હતું.સવારે વહેલી વહેલી ઉઠી દિવ્યા થોડાક કાગળો લઇ હોશે હોશે  સ્કુલે પહોચી.તો ગેટ પાસે કોઈ ન દેખાયું.એને ફાળ પડી કે શું થયું હશે ?ત્યાં જ મોનીટર વિક્રમ આવ્યો અને કહ્યું કે આપણને ટ્રસ્ટી બોલાવે છે.

દિવ્યા અંદર ગઈ,ટ્રસ્ટીએ બંનેને તેમના ભવિષ્યની, અને માં-બાપની મહેનતની, અને વર્ષ બગડવાની વગરે વાતો કરી ક્લાસમાં પાછા જવાનો હુકમ કર્યો,દિવ્યા તો એકદમ મૌન થઇ ગઈ,.જાણે પથથર! એની તમામ શક્તિ જાણે હણાઈ ગઈ!.ચુપચાપ બંને ઓફિસની બહાર નીકયા.તેમના બધા મિત્રોને ક્લાસમાં બેઠેલા દિવ્યાએ જોયા.વિક્રમ તેના ઉપર ખુબ ગુસ્સે થઇ ગયો.,”દિવ્યા તું કેમ કૈ બોલી નહિ ,સાવ “પોચટ “જ છે હુતો ક્લાસમાં જાઉં છું.મારે વર્ષ નથી બગાડવું ભાઈ.!

અને…. ધીમે ધીમે દિવ્યા ગેટની બહાર નીકળી ગઈ,બીજે જ દિવસે એના પપ્પા, એનું સ્કુલ-લિવિંગ સર્ટીફીકેટ કઢાવી  ગયા.દિવ્યાએ ફરી કદી એ સ્કુલની દિશા ન જોઈ .બીજી સ્કુલમાં એડમિશન લઇ લીધું.અને ” પોચટ” કોણ હતા  તે સાબિત કરી દીધું.

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
પરમ સમીપે

રચયિતા : નીલમ દોશી.. પરમ સમીપેની આરત સાથે આપણા સૌના જીવનમાં ઝળહળતો ઉજાસ ઉઘડે..એ પ્રાર્થના સાથે..

અલ્પ...લીંબડીવાળા

ઇશ્વર વિશેની વ્યાખ્યાઃ જે વ્યક્તિ પ્રમાણિકતા પુર્વક અને ખંત થી પોતાનુ કામ કરે એ મારો ઇશ્વર

જીવન સંધ્યાનો ઉજાસ

અડધો ગ્લાસ ભરેલો જોવો

વિચારનો પ્રચાર

"મહત્વાકાંક્ષા વિનાનો માણસ મૃત સમાન છે."

મારી બારી

દીપક ધોળકિયા

ગુજરાતી પ્રતિભા પરિચય

ગુજરાતનાં પનોતા સંતાનોનો પરિચય

ચંદ્ર પુકાર

ચંદ્રવદન મિસ્ત્રીનાં હ્રદય ભાવો

પટેલ પરિવાર

બ્રિસ્બેન, ઓસ્ટ્રેલિયાથી પટેલ પરિવારની અલપ ઝલપ

Booksonclick.com

અડધો ગ્લાસ ભરેલો જોવો

Tahuko

excerpts of Dr. Gunvant.B. Shah's essays, articles, books and lectures

arvindadalja.wordpress.com/

My little different Thoughts

ડૉ. સુધીર શાહ Dr. Sudhir Shah

સમય + સમજ + સંજોગ = સંતોષ Time + Understanding + Situation = Satisfaction

planetJV

colorful cosmos of chaos

नेट-गुर्जरी

स्वान्त: सुखाय

"મધુવન"

ત્યાં લગી આશ સૃષ્ટિની જ્યાં લગી ઉગતા ફૂલો, જિંદગી જીવવા જેવી જ્યાં લગી કવિના કુળો

પાર્થેનીયમ

મારા શબ્દ..મારી વ્યથા.. મારી કવિતા..

%d bloggers like this: