RSS

તિતલી – એક પાનાની વાર્તા.

25 સપ્ટેમ્બર

વાર્તા લખવામાં મારી કાઈં બહુ કુશળતા નથી,આમ છતાંય અમુક લાગણીઓ વાર્તા દ્વારા વધારે સારી રીતે વ્યક્ત થઇ શકે છે એવું મને લાગે છે.


એનું તો નામ જ  છે તિતલી.એટલે તો એ પતંગિયાની જેમ આમતેમ બાગ – બગીચે ઉડ્યા કરે છે,રમ્યા કરે છે.એની ઉંમર માત્ર ચારવર્ષ.પાંચમું હમણાં જ હજી બેઠું. એટલામાં તો એને જાણે આખી જિંદગીનું ભણતર ભણી લેવાનું હોય એટલો બધો તો નાનકડા મગજ ઉપર ભાર !એને તો આખો દિવસ એના રૂમની બારીમાંથી ડોકાતા ઝાડ પર બેસતા પતંગિયા જોવા હોય,એ પતંગિયા ને પકડવા હોય,એની પાછળ દોડવું હોય ! પણ એને આવું બધું કરવા જ ન મળે ને ?મમ્મી કહે,”ચાલ તો તિતલી,તારી બુક્સ લાવ.સ્પેલિંગ લખાવું.જલ્દી આવને,ક્યારની બુમો પાડું છું તે સંભળાતું નથી ?ક્યારની ત્યાં બારીએ બેસીને શુ કર્યાં કરે છે કોણ જાણે!

તિતલી તો ડરીને ભાગી મમ્મી પાસે ચોપડીઓ લઈને.મમ્મી લખાવવા માંડી, “write  names of any five fruits”લખ. એપલનોસ્પેલિંગલખને,અનેડરમાંનેડરમાંતિતલીએ ખોટું લખ્યું અને મમ્મી  ખૂબ જ ગુસ્સે થઇ ગઈ.અને જોર જોર થી તમાચા મારવા માંડી અને બબડવા માંડી.”આટલું ભણાવીએ છીએ તોય આવડતું નથી,સાવ ડોબી જ છે કોઈ જાતના ભલીવાર જ નથી.કોણ જાણે પરીક્ષામાં શુ ઉકાળી આવશે ?રમત માંથી જ ઉંચી નથી આવતી.આવડી મોટી ઢાંઢા જેવી થઇ તોય બરાબર લખતા નથી આવડ્યું.લાવ તારી નોટ લાવ ,મને જોવા દે ટીચરે શુ લેસન આપ્યું છે તે.અને નોટ ખોલીને મમ્મીએ જોયું તો તેમાં સ્પેલિંગની નીચે સુચના હતી કે,“તિતલી નું ધ્યાન ક્લાસમાં નથી રહેતું..તે બહાર જ જોયા કરે છે…તો આવીને મળી જવું.”

અને મમ્મી નો તો પિત્તો ગયો…હવે  તો તને બહાર જ ન જવા દઉં,પપ્પા ને આવવા દે, બરાબર ફરિયાદ કરું છું તારી,એ જ શીખવાડશે તને બરાબર નો પાઠ જોજે ને ?!અને થોડી જ વારમાં બસોમાં ટીચાતા,થાકેલા,એવા પપ્પા આવ્યા.અને તરત જ મમ્મી ની ફરિયાદો શરુ થઇ ગઈ.તિતલી એ આમ કર્યું ને તેમ કર્યું,ભણતી જ નથી, બગીચામાં રખડ્યા જ કરવું છે…વગેરે…વગેરે…અને થાકેલા પપ્પા નો પણ મિજાજ છટક્યો,કે આ શુ રોજ ની રામાયણ ? જયારે ઘરે થાકીને આવું ત્યારે શાંતિ જ નથી હોતી, રોજ કઈ ને કઈ ઉભુંજ હોય ! તેમણે પણ તિતલી ને મારવા જ લીધી.બે થપ્પડ પપ્પા મારે,અને બે મમ્મી મારે..મારવા જ મંડ્યા આખરે તિતલી રડી રડીને એક ખૂણામાં ટૂંટિયું વાળીને બેસી ગઈ ત્યારે તેઓ થાક્યા.

અને આ બાજુ નાની એવી તિતલી…ફૂલ જેવી તિતલી…સુગંધજેવી તિતલી…આપણા ભણતરને મનમાંજ કોસતી તિતલી…સુઈ ગઈ.એના ગાલ ઉપર આંસુના રેલાઓના ડાઘ પડી ગયાં હતાં ભુખી ને ભુખી ,ભરપેટ માર ખાઈને નાજુક તિતલી સુઈ ગઈ.આખરે મમ્મી એને જમવા માટે બોલાવવા આવી ત્યારે એણે જોયું કે તિતલી રડી રડીને સુઈ ગઈ છે.આંસુ ગાલ ઉપર જ સુકાઈ ગયા છે.આખરે તો મા નું હૃદય !

એને હાથ ફેરવીને ઉઠાડી,”તિતલી,બેટા ચાલ ઉઠ જોઉં,જમવાનું બની ગયું છે ,ચાલ તને ભુખ લાગી છે ને ?” અને તિતલી ઉઠી.તરત જ મમ્મી ને પાછી રડતા રડતાં  કહે કે,”મમ્મી મને મારી મારી ને મારી જ નાખને ! એટલે પછી હુ તને ગુસ્સે જ નહિ કરું ને ? તું ને પપ્પા  મને મારો છો તો મને બહુ દુખે છે.તો મરી જઉં તો પછી કઈ દુખે જ નહિ ને મમ્મી.”! અને મમ્મી તિતલીને વળગી પડી ને રડવા માંડી.ત્યાં રૂમના બારણા પાસે ઉભા રહીને પપ્પા પણ આ સાંભળતા હતાં.તેમની પણ બંને આંખોમાં આવડી નાની બાળકી ઉપર આટલો મોટો ભણતરનો બોજ પડ્યો છે,અને તેની બાળસહજ રમત ની ગમ્મત ઉડી જવા માંડી છે,તેના  પસ્તાવાના જાણે  આંસુ હતાં !જાણે જે કઈ બની ગયું એની બંને જણા આ બાળકી પાસે માફી માંગતા હોય !

અને રૂમની બારીની બહાર ડોકાતા ઝાડ ઉપર એક રંગીન પતંગિયું આવીને બેસી ગયું.

Advertisements
 

ટૅગ્સ:

2 responses to “તિતલી – એક પાનાની વાર્તા.

  1. ચેતન ઠકરાર

    નવેમ્બર 22, 2012 at 4:04 એ એમ (am)

    લગભગ દરેક ઘર માં આવી વસ્તુ બનતી હશે, બાળકો ને એ ઉમર માં નવું નવું જાણવા ની અને રમત રમવા માં જ મજા હોઈ છે… અને માતાપિતા એ ભૂલી જી છે કે નાનપણ માં તેઓ એ પણ આવું જ બધું કર્યું હોઈ છે. અને બાળકો ઉપર હાથ ઉપાડીને બહુ મોટી ભૂલ કરી બેસે છે. બહુ જ સરસ વાર્તા કરી તમે. દરેક માતા પિતાને વાંચવા લાયક.

    Like

     

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

 
પરમ સમીપે

રચયિતા : નીલમ દોશી.. પરમ સમીપેની આરત સાથે આપણા સૌના જીવનમાં ઝળહળતો ઉજાસ ઉઘડે..એ પ્રાર્થના સાથે..

અલ્પ...લીંબડીવાળા

ઇશ્વર વિશેની વ્યાખ્યાઃ જે વ્યક્તિ પ્રમાણિકતા પુર્વક અને ખંત થી પોતાનુ કામ કરે એ મારો ઇશ્વર

જીવન સંધ્યાનો ઉજાસ

અડધો ગ્લાસ ભરેલો જોવો

વિચારનો પ્રચાર

"મહત્વાકાંક્ષા વિનાનો માણસ મૃત સમાન છે."

મારી બારી

દીપક ધોળકિયા

ગુજરાતી પ્રતિભા પરિચય

ગુજરાતનાં પનોતા સંતાનોનો પરિચય

ચંદ્ર પુકાર

ચંદ્રવદન મિસ્ત્રીનાં હ્રદય ભાવો

પટેલ પરિવાર

બ્રિસ્બેન, ઓસ્ટ્રેલિયાથી પટેલ પરિવારની અલપ ઝલપ

Booksonclick.com

અડધો ગ્લાસ ભરેલો જોવો

Tahuko

excerpts of Dr. Gunvant.B. Shah's essays, articles, books and lectures

arvindadalja.wordpress.com/

My little different Thoughts

ડૉ. સુધીર શાહ Dr. Sudhir Shah

સમય + સમજ + સંજોગ = સંતોષ Time + Understanding + Situation = Satisfaction

planetJV

colorful cosmos of chaos

"મધુવન"

ત્યાં લગી આશ સૃષ્ટિની જ્યાં લગી ઉગતા ફૂલો, જિંદગી જીવવા જેવી જ્યાં લગી કવિના કુળો

પાર્થેનીયમ

મારા શબ્દ..મારી વ્યથા.. મારી કવિતા..

surtiundhiyu

This WordPress.com site is the cat’s pajamas

%d bloggers like this: